To się czyta

[Pedał_w_szlafroku]

Poza Szymborską, Stanisław Barańczak.

[bolevitch]

Grzegorz Uzdański: Nowe wiersze sławnych poetów

o Mickiewiczu tak mi się spodobał, że nauczyłem się na pamięć. Autor chyba przewyższa Waligórskiego

[Dorian_Gray]

Poza Szymborską, Stanisław Barańczak.

dzięki

aha mam jeszcze "Zachód słońca w Milanówku" Jarosława Marka Rymkiewicza,
"Dom jest daleko, Polska wciąż jest blisko: wybór wierszy i piosenek" Mariana Hemara

[marcin]

Szymborska zdecydowanie najlepsza. Nie ma drugiego poety, która potrafiłby za pomocą paru słów tak trafnie opisać różne rzeczy.
Weźmy choćby miłość i jej brak. Nie znam drugiego poety który opisałby to trafniej niż Szymborska w tych kilku słowach:

Niech ludzie nieznający miłości szczęśliwej
twierdzą, że nigdzie nie ma miłości szczęśliwej.

Z tą wiarą lżej im będzie i żyć, i umierać.

[Czartogromski]

"Ch W D P
Chcemy Więcej Dobrej Poezji"
taki napis widziałem na koszulce

kiedyś ... w czasach szkoły średniej i troszkę później czytałem sporo poezji ...
teraz też bym coś ciekawego, mocnego, mądrego poczytał ...

polecicie coś?

Koniecznie:
Lorca (tłumaczenia Kuran-Boguckiej)
Kawafis (tłumaczenia Kubiaka)

[Dorian_Gray]

dziękuję

[Achim]

„ Starsza siostra. Biografia Ireny Gombrowicz”
Aleksandra Gąsowska w listów, dokumentów, utworów publicystycznych i dramatycznych rekonstruuje losy starszej siostry autora „ Ferdydurke”. Irena Gombrowicz, działaczka międzywojennych katolickich organizacji ziemiańskich, publicystka, autorka utworów okolicznościowych . Gombrowicz pisze o siostrze : „ miała najsilniejszy charakter z nas wszystkich . A poza tym logika, precyzja, obiektywizm naukowy przyciągały ją z wielka siłą, nie na darmo studiowała matematykę” . Mimo starannego wykształcenia / słynna „ Platerówka” , krzewiąca zasady katolickie i narodowe/ Irena nie podchodzi do matury. Kontynuuje jako wolna słuchaczka studia matematyczne, lecz, mimo zdanych egzaminów, nie może zrobić dyplomu z powodu braku egzaminu dojrzałości. Dlaczego ? Czy jest to rezultatem stanu zdrowia / siostra pisarza chorowała na astmę/ ? Czy ingerencja dominującej matki ? Takich pytań bez odpowiedzi jest w książce więcej. Autorka nie ukrywa swojej sympatii dla bohaterki. Irena przedstawiona jest jako dzielna kobieta, stawiająca czoło przeszkodom, zapracowana, dbająca po wojnie o rodzinę i opiekująca się matką.
Gąsowska pokazuje także warstwę społeczną międzywojennego katolickiego, patriotycznego ziemiaństwa i jego deklasację po wojnie. To Irena jest tą dzielną, która walczy pracując wytrwale. To także narracja o emancypacji , wychodzeniu z cienia. Gombrowicz jawi się tu jako snob, przekonany o własnym geniuszu i dopiero pod koniec życia Ireny kontakty korespondencyjne rodzeństwa staną się bliższe . To Irena dba w powojennej Polsce o spuściznę literacką brata, choć nie do końca rozumie jego utwory, a on nie zgadza się na prapremierę „ Ślubu” w Kielcach , gdzie mieszkała po wojnie siostra, z uwagi na prowincjonalność tamtejszego teatru.
Ta biografia to także świetny portret skomplikowanych relacji rodzinnych w rodzinie Gombrowiczów : nieudane małżeństwo rodziców, oschłość, dystans, pretensje ,żal.
Świetna biografia nie tylko tytułowej bohaterki, lecz także fascynujący portret rodzinny i panorama epoki.